Maand: mei 2012
Chronicle
Aardige variant op het genre ‘jongere-wordt-zich-bewust-van-nieuwe-verkregen-superkrachten-maar-hoe-zet-je-die-verantwoord-in’. In dit geval gaat het om drie vrienden die na een duik in een mysterieus gat in de grond blijken te beschikken over kinetische gaven. Maar het ontbreekt Chronicle nogal aan een spanningsboog. Pas naar het einde toe gaat een en ander escaleren als een van de drie (de nerd..) nogal in ban raakt van zijn dark side. Het handheld perspectief, om duistere redenen neemt de nerd alles in zijn dagelijks leven op, irriteert vooral. Geef mij dan toch maar een stevige tripod en wat wide shots.
Lees meer
Super 8
Het is wel te merken dat Steven Spielberg hier als producent een grote vinger in de pap heeft gehad. Super 8 is in alles een ode aan zijn films uit de periode 1977-1985, als regisseur maar ook als producent, waarin SF- en adventure-elementen gecombineerd worden met jeugdige branie, family values en het leven in smalltime america. Denk Close Encounters of the Third Kind, ET, Poltergeist, Gremlins, The Goonies en Back to the Future. Maar dit is een film van JJ Abrams. Een regisseur met veel talent die ditmaal gekozen heeft een film te maken die volledig de platgetreden paden bewandelt en …
Lees meer
The Ides of March
Jaloersmakend is het. Qua looks kan ik wel mee met die George Clooney (al is ie wel een stuk ouder..), maar naast acteren kan ie ook nog eens regisseren. Na Confessions of a Dangerous Mind, Goodnight and Good Luck en Leatherheads (die heb ik niet gezien) is The Ides of March zijn vierde regieklus. En weer een geslaagde. Hij is hier zelf gouverneur Mike Morris die het opneemt in een campagne om de Democratische presidentsnominatie tegen een collega. Hoewel Clooney zijn voorkeur voor de Democraten publiekelijk niet onder stoelen of banken steekt, speelt het feit dat het hier om …
Lees meer
The Artist
Waar ik Hugo eerder vond tegenvallen en ik het met Marcel eens was dat het een beetje een Jeunet-ripoff is, valt ook deze grote Oscarwinnaar wat tegen. En zie ik vooral een ode aan de langere films van Charlie Chaplin en Buster Keaton, zonder de durf die deze twee legendes wel bezaten. The Artist ziet er prachtig uit en weet echt het gevoel over te brengen van een zwijgende film uit de jaren 20. De manier waarop het verhaal verteld wordt, de mengeling van comedy en drama, en het geëxalteerde acteerwerk is te zien als een eerbetoon aan de illustere …
Lees meer
Spetters
Dat Paul Verhoeven zowel succes in Nederland als in de VS gehad heeft, is alom bekend. Maar dat zijn oversteek naar Hollywood niet geheel vrijwillig gebeurde niet. De regisseur had begin jaren tachtig genoeg van alle kritiek op zijn thematiek en stijl. De ontvangst van Spetters vormde daarin het dieptepunt. Hoewel Verhoeven al in de jaren zeventig de meest succesvolle Nederlandse regisseur was, was de inhoudelijke kritiek op zijn films altijd sterk aanwezig. Zowel van de filmjournalisten, als van de overige pers en vrijwel alle officiële filminstanties. Het leek er zelfs op dat naarmate er meer bezoekers op zijn films …
Lees meer
War of the Arrows
Het helpt als je wat van de voorgeschiedenis weet, want dan krijgt het verhaal van dit historische spektakel meer lading. Daarom had ik ook opgezocht hoe het zat met de Chinese Qing dynastie, de Koreaanse Joseon dynastie, en de twee invasies die de Manchurijse krachten uitvoerden in Korea. War of the Arrows speelt zich af tegen de achtergrond van de 2e invasie. Aan het begin wordt de vader van Nam-yi en Ya-in vermoord door handlangers van de Manchu. Broer en zus weten aan hun achtervolgers te ontkomen en vluchten naa een vriend van hun vader. Daar groeien de …
Lees meer
The Grey
Aangespoord door de redelijk positieve recensies en ook het stuk van Marcel op 8W besloot ik Liam Neeson maar weer eens een kans te geven. De acteur rijgt al jaren de ene slechte film aan de andere, alsof hij vastbesloten is zijn talent zoveel mogelijk te verkwanselen. The Grey is in die lijn een kleine opleving. Met nadruk op klein. De grijzen uit de titel zijn wolven. Neeson en kornuiten worden door ze opgejaagd en een voor een afgemaakt als de groep zich door de snijdende kou van Alaska beweegt, nadat hun vliegtuig is gecrasht. De dreiging en de …
Lees meer
Shame
Het voordeel van wachten met het bekijken van een populaire film is dat je weer met enigszins frisse ogen kan kijken. Als ik Shame tijdens het IFFR had gezien was ik meegelift op de hype. Nu kan ik met een gerust hart zeggen dat die hype terecht was. Steengoed. Al maken regisseur Steve McQueen en hoofdrolspeler Michael Fassbender het niet eenvoudig. Brandon Sullivan is een raadselachtig en afstandelijk man met wie ik me niet kan identificeren. Nog los van zijn seksverslaving. Al vormt die natuurlijk de bron van alle kwaad. Brandon is zo afgestompt en zo eenzijdig gericht op klaarkomen …
Lees meer
Battle of the Bulge
Op 4 mei kijk ik traditioneel naar een oorlogsfilm. Liefst een die ik nog niet eerder heb gezien. Ondanks de cast en de big budget opzet volgens de beste Hollywoodtradities geldt dat ook voor Battle of the Bulge. In dit bijna 3 uur durende epos wordt ingezoomd op eind 1944. In de maanden na D-Day maakten de geallieerden een flinke opmars en velen dachten dat de oorlog snel ten einde zou zijn. De Amerikaanse soldaten die gelegerd waren in de Ardennen (waar al maanden geen oorlogshandelingen meer waren) hangen hier dan ook wat rond, in afwachting van de Duitse overgave. …
Lees meer
Rollerball
Net als in het oude Rome is het hoofdthema van deze bombastische science-fictionfilm brood en spelen. In een ronde arena met daarin een uit een flipperkast geleende lanceerbaan vechten twee teams, bestaande uit rollerskaters en motorrijders, om een ijzeren bal die ze in een magnetisch gat moeten zien te krijgen. Net als bij de Romeinse gladiatorengevechten is daarbij vrijwel alles geoorloofd. Het publiek komt er in masssale aantallen en over de hele wereld op af. Het is het enige vermaak dat scoort en de spelers worden als goden behandeld. Daarbij worden ze echter niet geacht vragen te stellen of zelf …
Lees meer