80 
Het begint wat moeizaam allemaal met de botsingen tussen de totaal gesloopte Peter Quinn en de nieuwe carrières verkennende Carrie. Peter is een schim van de man die hij ooit was en Carrie wil nog slechts een soort sociaal raadsman zijn. Maar gelukkig is daar een geradicaliseerde jongeman die de zaak aan het rollen brengt.

Vanaf dan wordt het steeds complexer, met een zoekende president elect die de publieke opinie tegen zich heeft, een stokende right wing radiohost, een al-dan-niet overlopende Iraanse inlichtingenman, een Saul Berenson die zijn grip verliest op Israël en Iran en een volledig losgeslagen Dar Adal. Dit alles speelt zich af tussen het moment dat Elizabeth Keane tot president wordt gekozen en haar inauguratie een maand of 3 later.

Zoals ik al zei, het begint wat moeizaam. Maar dan wordt je er toch weer helemaal ingezogen en is er geen redden meer aan. Dwingend en uiterst actueel dit. Al blijft het met Trump in office toch een aftreksel van de bizarre werkelijkheid.