Waterloo (Ontario) is het stadje waar Research In Motion (RIM) in 1984 werd opgericht. Het is maar goed dat oprichter Mike Lazaridis en zijn beste vriend en medeoprichter Douglas Fregin er geen veeg teken in zagen. Ze hebben er al jaren gerommel in de marge opzitten als ze in 1996 een prototype van hun mobiele apparaat ‘PocketLink’ aan zakenman Jim Balsillie gaan presenteren. Hun pitch mislukt, maar de agressieve Balsillie besluit toch in RIM te investeren, mits ze hem co-CEO maken. Daar hebben de twee geen zin in maar Balsillie bewijst zijn waarde in een bijna mislukte deal met USRobotics. Balsillie regelt een pitch voor de PocketLink bij Bell Atlantic en dwingt Fregin en Lazaridis om in één nacht een ruw prototype te bouwen. Nadat Lazaridis de board van Bell weet te overtuigen van de techische mogelijkheden krijgt de PocketLink een nieuwe naam: BlackBerry.
‘It’s like the force,’ zegt Doug tegen Jim over hun uitvinding, als een metafoor voor het netwerk waarin al deze apparaten met elkaar zijn verbonden. Maar dan realiseert hij zich dat Jim Star Wars nooit heeft gezien. BlackBerry gaat over deze clash, de botsing tussen geeks en geld. Mooi geïllustreerd door twee motto’s. Dat van Jim: ‘perfect is the enemy of good‘ (als reactie op de development versies). En van Mike: ‘good enough is the enemy of humanity‘. Tegelijkertijd is het samenbrengen van deze werelden de enige manier waarop RIM ooit succesvol kan worden. Balsillie is de grofgebekte geldman die het voor ze moet doen. Dat lukt ook en de BlackBerry is een enorm succes. RIM groeit naar het astronomische marktaandeel van 45% in de VS en het geld stroomt binnen. Maar Doug en Mike zijn nog steeds de geeks die ze ooit waren. Al sluipt er bij Mike steeds meer van Balsillie’s mentaliteit in, waardoor de kloof met Doug groeit.
De film weet op overtuigende wijze de opkomst en ondergang van RIM neer te zetten, geholpen ook door een inventieve muziekkeuze. Wanneer Jim voor het eerst een deal binnenhaalt, klinkt Love Will Tear Us Apart triomfantelijk op. Het gebruik van Joy Division als vrolijke muziek is een omen voor wat er nog gaat komen. BlackBerry sluit aan bij techfilms en series over worstelende bedrijfjes waarin geeks en nerds (mannen, er is geen vrouw te bekennen) vooral bezig zijn om games te spelen, films te kijken en pizza’s te eten. Tijdens kantoordagen die in de avond doorgaan en ze elkaar meer zien dan hun gezin. Dit tonen is bijna een cliche te noemen, zo vaak heb ik het inmiddels gezien. Sterkste referentie is Halt and Catch Fire, de serie waarin in elk seizoen iets uitgevonden moet worden en waarin vooral veel gefaald wordt. Techbedrijven die succesvol zijn geworden en dat zijn gebleven zijn er voldoende (Apple, Microsoft, Spotify) maar het bijzondere aan RIM is dat het bedrijf na de lancering van de iPhone langzaam wegkwijnde (al wisten ze het marktaandeel nog een tijdje vast te houden) en uiteindelijk helemaal op 0% uit kwam. Het is een dramatische boog die je eigenlijk nooit ziet in film (die boog gaat op het einde vrijwel altijd weer omhoog). Maar de BlackBerry was wel de eerste smartphone en heeft daarmee de poorten geopend voor talloze navolgers. Met alle gevolgen van dien.