Maand: september 2013
Wolf
Jim Taihuttu weet hoe zich te profileren. In interviews spreekt hij zich uit voor zelfredzaamheid in de Nederlandse filmwereld. Niet je hand ophouden maar er zelf keihard voor gaan, soms tegen de klippen op. En met de films die hij (vooralsnog) maakt zorgt hij er nadrukkelijk voor zich niet in een genrehoek vast te zetten. Zijn debuut Rabat was een feelgood roadmovie met een paar dramatische trekjes, maar Wolf is van een heel ander kaliber. Rauw, nihilistisch en in effectief zwart-wit gefilmd volgt hij de gedoemde Majid in zijn pogingen om zijn kansloze achtergrond maar vooral zijn destructieve …
Lees meer
Moonrise Kingdom
Deze melancholische eiland-idylle speelt zich af in 1965 maar zoals meestal het geval is bij films van Wes Anderson is dat jaartal in feite volkomen irrelevant. Het universum van de zeer inventieve regisseur is er een dat volkomen bij elkaar gefabuleerd is, zowel qua tijd als plaats. Dat maakt het zo heerlijk erin te duiken. Alles is hier anders en tegelijk kun je je er volkomen mee identificeren omdat Anderson wel precies weet hoever hij kan gaan in zijn fantasie. Net als al zijn andere films is Moonrise Kingdom een film over transities en existentiële fases in het leven van …
Lees meer
House of Cards, seizoen 1
Netflix heeft het complete eerste seizoen in een worp aangeboden zodat de binge-kijkers vooruit kunnen. Alhoewel ik (nog) geen Netflix gebruik had ik ook alles in een marathon kunnen bekijken. Call me oldfashioned, maar dat vind ik toch wat zonde van de inspanningen van de makers. Ik vind het erg fijn om elke aflevering (ok, twee tegelijk soms) even te laten bezinken. House of Cards draait om machts- en statusgeile mensen die in hun strijd om hogerop te komen in de piramide over lijken willen gaan. Empathie en liefdadigheid zijn hier niet uit het spel verdwenen maar alles wat de …
Lees meer
Una pistola en cada mano
Episode/anthology films maken zelden waar wat ze beloven: door een aantal losse verhalen aan elkaar te binden door gedeelde personages en/of gedeelde onderwerpen dieper inzicht bieden in een overkoepelend thema. Hier is dat niet anders maar de losse verhalen zijn over het algemeen prima. En de acteurs al helemaal. Ricardo Darin ken ik nog uit Carancho en El secreto de sus ojos, Javier Cámara uit oa Hable con ella en La mala educacion, en Luis Tosar van Celda 211. Klein wereldje. Dat thema …
Lees meer
Blue Jasmine
De nieuwe van Woody kreeg in de meeste media 4 sterren maar voor mij haalt hij dat toch niet. Dat ligt niet aan Cate Blanchett. Die is fantastisch. En de film is een stuk beter dan het wel heel niemandallerige To Rome with Love. Woody’s films van de laatste jaren zijn erg schetsmatig: karakters zijn vaak erg stereotiep en de ontwikkelingen net zo. Hier is dat niet anders. De tegenstelling tussen de levens van Jasmin en halfzus Ginger doet geforceerd aan, net als hun familierelatie. Het is alsof scenarist Woody regisseur Woody een handje wilde …
Lees meer