Voordat ik me in het high culture-geweld van het IFFR stort leek het een mooi moment om iets lows te kijken. En veel lager dan Starcrash krijg je ze niet. In de nasleep van het succes van Star Wars kwam er een hoop scifi films uit die in wilden haken op de adventures in space hype. Deze is door Italianen gemaakt en is werkelijk afgrijselijk slecht. Zo slecht dat het weer leuk wordt.

Met een immer in space bikini gehulde Caroline Munro, een robot die bang is voor alles en een redneck accent heeft, een zeer jonge David Hasselhoff als Prince of the universe, en Christopher Plummer (die maar 2 dagen op de set rondgelopen schijnt te hebben, maar dit geval toch voor altijd op zijn cv heeft staan) als de Emperor himself. De special effects zijn om te huilen, de plot is om te janken, de dialogen doen je huiveren en het acteerwerk geeft je rillingen. Jammer dat ik nuchter was. Met een hoop genotsmiddelen erbij moet dit pas echt hilarisch zijn.
Lees een mooi achtergrondstuk op Salon.
En Badmovies zet nog eens mooi op een rijtje wat Starcrash zo memorabel maakt. Met soundclips!
OK, vooruit dan. House of Glib weet er nog meer moois over te vertellen.